Przejdź do treści

Odcinki Sezon 1 · Wewnątrz

Odcinek 224 lutego 20262:05

Tsundoku: stos, który zamierzasz przeczytać

Kosuke Nakabori sprzedaje używane książki w Tokio. tsundoku: kupowane książki, które piętrzą się jak lista nadziei.

0:00 / 2:05Słowo

Z udziałem: Kosuke Nakabori · Antykwariusz, Tokio

Nagranie tego odcinka jest w języku angielski; strona została przetłumaczona.

Notatki do odcinka

Tsundoku zapisuje się jako 積ん読: „układać w stos”, małe ん i „czytać”. To gra słów nawiązująca do tsunde oku — „ułożyć coś w stos i tak zostawić” — która przetrwała swój żart.

Kosuke Nakabori odkupuje całe wieże nieprzeczytanych książek, gdy ich właściciele się przeprowadzają. Czasem paragon wciąż służy za zakładkę na stronie dwunastej. Nie uważa tego za smutne.

W tym odcinku

Gra słów ukryta w tym wyrazie
Czego antykwariusz uczy się ze stosu książek
Poczucie winy, nawyk i nazwanie tego zjawiska

Transkrypcja

Kliknij godzinę, aby odtworzyć nagranie od tego miejsca.

0:00
TeodorTu The Long Vowel. Jestem Teodor Halvorsen.
0:04
OdileJestem Odile Marchetti i mam wyznanie, które pasuje do dzisiejszego słowa.
0:09
TeodorNaszym gościem jest Kosuke Nakabori, który sprzedaje używane książki w Jinbocho, tokijskiej dzielnicy księgarskiej. Kosuke, jakie to słowo?
0:18
Kosuketsundoku. Zapisuje się je trzema znakami: układać w stos, małe n i czytać.
0:24
OdileCzyli czytanie przez układanie w stos.
0:26
KosukeTak. Kupujesz książki i pozwalasz, żeby piętrzyły się nieprzeczytane. Nie jedna książka. Cała wieża.
0:34
TeodorTo poważne słowo?
0:37
KosukeZaczęło się od żartu. Jest takie wyrażenie: tsunde oku — ułożyć coś w stos i tak to zostawić. Ktoś zamienił ostatnią część na doku, czyli czytanie. Brzmi niemal tak samo. I tak gra słów stała się słowem.
0:52
OdileIle lat ma ten żart?
0:54
KosukePonad sto. Sięga epoki Meiji. Ludzie zawsze kupowali więcej książek, niż byli w stanie przeczytać.
1:02
TeodorSprzedajesz książki. Czy tsundoku ci służy?
1:06
KosukeBardzo. Ale odkupuję też te całe stosy. Kiedy ktoś się przeprowadza, dzwoni do mnie. Czterdzieści książek, grzbiety wciąż sztywne. W niektórych w środku jest paragon, służący za zakładkę na dwunastej stronie.
1:20
OdileTo boli.
1:21
KosukeNie sądzę, żeby to było smutne. Każda książka była jakimś planem. Ktoś pomyślał: pewnego dnia będę osobą, która to przeczyta. Ten stos to lista nadziei.
1:32
TeodorCzy ludzie w Japonii mają z tego powodu wyrzuty sumienia?
1:36
KosukeTrochę. Ale to słowo pomaga. Jeśli coś ma swoją nazwę, to nawyk, a nie porażka. Klienci mówią: „Uprawiam tsundoku” — i się śmieją.
1:46
OdileMój stos leży przy łóżku. Jedenaście książek.
1:50
KosukeTo niewielkie tsundoku. Wpadnij do Jinbocho, możemy to naprawić.
1:55
TeodorKosuke Nakabori, dziękujemy.
1:57
OdileTo było tsundoku. Następnym razem słowo z arabskiego, które pojawia się tylko przy muzyce.

Pobierz transkrypcję: WebVTT · SRT

W tym odcinku